Ç̆UÇ̆ULİ

Ç̆uç̆uli ocuşeni getasuleşa idu.
Ar uşkirişi ncaş tude t̆uşi, but̆k̆a melu do ç̆uç̆ulişi k̆udelis ga't̆u.
Ç̆uç̆ulis aşkurinu , imt̆u do nanamuşişa komextu.
Ç̆uç̆ulik ucoxops:
-Nana, nana!
-Mu ren mu gağodu?
-Nana, nʒa gont̆roxu do ar finç̆a k̆udelis gemat̆u. Vimt̆at nana!
Dido didi gzas ides do ar bibis konages.
Kotumek nk̆itxu:
-Bibi, so ulur?
-Oxorişa mevulur.
-Ek nʒa gont̆roxu.
-Sin mik giʒ̆u?
--Ç̆uç̆ulik  miʒ̆u.
Ç̆uç̆ulik uʒ̆u:
-Ma toliçkimite bz̆iri. Nʒaşi ar finç̆a k̆udelis gemat̆u.
-Sumi xolok gzas dokaçes. Ar mʒika idesşi ğorğocis konages.
Bibik nk̆itxu:
-Ğorğoci , si so ulur?
-Oxorişa.
-Ek nʒa gont̆roxu. Muç̆o ulur?
-Sin mik giʒ̆u ?
-Kotumek miʒ̆u.
Ğorğoci nk̆itxu:
-Kotume, sin mik giʒ̆u?
--Ç̆uç̆ulik miʒ̆u.
Ğorğocik nk̆itxu:
-Ç̆uç̆uli, sin mik giʒ̆u?
-Ma toli çkimite bz̆iri. Nʒaşi ar finç̆a k̆udelis gemat̆u.
-Ğorğocis daceru. Aʒ̆i otxo xolok gzas dokaçes. Ar mʒika idesşi mk̆yapus konages.
Ğorğocik nk̆itxu:
-Mk̆yapu, so ulur?
-Oxorişa.
Ğorğocik mk̆yapus eşo uʒ̆u:
-Var, var, ek nʒa gont̆roxu. Mo ulur!
Mk̆yapu nk̆itxu.
-Sin solen giçkin?
-Bibik miʒ̆u.
Mk̆yapu nk̆itxu :
-Bibi, sin solen giçkin?
-Kotumek miʒ̆u.
Mk̆yapu nk̆itxu:
-Kotume, sin solen giçkin?
-Ç̆uç̆ulik miʒ̆u.
Mk̆yapu nk̆itxu:
-Ç̆uç̆li, sin solen giçkin?
-Ma toli çkimite bz̆iri, quci çkimite vogni. Nʒaşi ar finç̆a    k̆udelis gemat̆u.
Mk̆yapu entepes eşo uʒ̆u:
-Man k̆ayi sva miğun. Ek vidat! Mutu var mağodenan.
İri xolos k̆ayi daʒ̆ones. İdes do mk̆yapuşi mağaras komeşiles. Mk̆yapukti iri xolo oşk̆omu.

***

CİVCİV

Civciv, otlamak içim bahçeye gitti.
Bir elma ağacının altındayken, yaprak düştü ve civcinin kuyruğuna çarptı.
Civciv korktu, kaçtı ve annesine gitti.
Civciv sesleniyor.
-Anne, anne!
-Ne var, sana ne oldu?
-Anne, gök yarıldı ve bir parça kuyruğuma çarptı. Kaçalım anne!
Çok yol gittiler ve bir ördeğe rastladılar.
Tavuk sordu:
-Ördek, nereye gidiyorsun?
-Eve gidiyorum.
-Orada gök çatladı(kırıldı).
-Sana kim söyledi?
-Bana civciv söyledi.
Civciv dedi:
-Ben gözümle gördüm. Göğün bir parçası kuyruğuma çarptı.
Üçü birden yola koyuldular. Biraz gidince kaza rastladılar.
Ördek sordu:
-Kaz, sen nereye gidiyorsun?
-Eve.
-Orda gök yarıldı. Nasıl gidersin?
-Sana kim söyledi.
-Tavuk söyledi.
Kaz sordu:
-Tavuk, sana kim söyledi?
Bana, civciv söyledi.
Kaz sordu:
-Civciv, sana kim söyledi?
-Ben gözlerimle gördüm. Göğün bir parçası kuyruğuma çarptı.
Kaz inandı. Şimdi dördü birden yola koyuldular. Biraz gidince çakala rastladılar.
Kaz sordu:
-Çakal, nereye gidyorsun?
-Eve.
Kaz, çakala şöyle dedi:
-Hayır, hayır, orada gök yarıldı. Gitme!
Çakal sordu:
-Sen nereden biliyorsun?
- Ördek söyledi (Bana)
Çakal sordu:
-Ördek, sen nereden biliyorsun?
-Bana, tavuk söyledi.
Çakal sordu:
-Tavuk, sen nereden biliyorsun?
-Bana, civciv söyledi.
Çakal sordu:
-Civciv, sen nereden biliyorsun?
-Ben gözümle gördüm, kulağımla duydum. Göğün bir parçası kuyruğuma çarptı.
Çakal, onlara şöyle söyledi:
-Benim iyi bir yerim var. Oraya gidelim! Bize bir şey olmaz!
Hepsinin hoşuna gitti. Gittiler ve çakalın mağarasına daldılar. Çakal da hepsini yedi.

Lazuri p̆aramitepe, (Tbilisi, 1982)
Kaynak Kitap: Dil-Tarih-Kültür-Gelenekleriyle LAZLAR
Yazar: ALİ İHSAN AKSAMAZ