PUCİ DO MJVABU

-Heeey, puci so ulu!

-Komomişkvi mjvabu! Ocuşa vulu.

-Eşo renşi, çkimistei ʒxont̆inei mot vaulu?

-Çkimi goxtimu aşo ren. Manti aşo goxtimu k̆ayi miʒ̆onun.

-Si navagaʒxont̆inenşeni, oʒxont̆inuşi nostoni vagiçkin. Ginonna kodogogura.

-Mjvabu, tis mogomağe! Skani oʒxont̆inu skani t̆as. Hem si naʒxont̆uten mu morgap!

-Yau, oʒxont̆unuşen k̆ai muren! Dixaşen nʒa, nʒaşen dixa gaz̆iren. Sin puci nareşeni emuş nostoni vagaçkinen.

-Man ti jin mokaçun. Emuşeni, dixati maz̆iren, nʒati. Sin muç̆oşi gegodgi, vaz̆iropi.

-Ti jin gokaçun mara cupt̆aşi, let̆a loskup do dixa xak̆arup.

-Ulan mjvabu! Çkimi oç̆k̆omale dixas renna, helbetteki dixas bgorup. Moro mup̆a!

-Man ginz̆e nena miğun. Buzulepe elancirelis p̆ç̆opup do gevaşkumer.

-Momiʒkver mjvabu. Sin didi nena giğunna, manti k̆udeli miğun.

-K̆udeli mus irgun! K̆udeli irgut̆uk̆oni, iya man vamep̆t̆k̆omet̆i .

-Sin, k̆udeli mus irgun vagiçkini !

-K̆udeli, çkar mutus vairgun. Oki k̆udeli irgun, çkimistei mot vagaʒxont̆inen!

-Ulan, naʒxont̆aten mu iqven?

Mjvabu yeʒxont̆u do pucis kogexedu.

-Aha, aya iqven. K̆ap̆ula skanis gexuneis gomalen.

Puci dişumu do k̆udeli nagoloç̆k̆vidustei mjvabu kelat̆k̆oçu.

-Ulan puci! Ma mu moğodi. Mteli qvili qvala kogomot̆ruxu.

-Çkimi k̆udeliti amus irgun, işte. Aʒ̆i k̆ai oxoʒ̆onii?

-Emuş tomape kamegistuna mu ikip?

-İya mitis vanaʒ̆k̆en. Ginonna goʒ̆k̆edi!

Mjvabu mextu do pucis kiʒ̆uxtu. Pucikti emus doğoduşi mjvabu, lazmas komeşaskidu. Dido paʒxalutina ancax timuşi gale gamağu.

-Ulan puci! Ma aşo mu moğodi! Manişa kamomişletini! Vaognapi, sin giʒ̆umer!

-Ulan, mjvabu! Sin xolo vaxroʒkiyi? Sin vaxroʒkina, manti dogoşkvidap.

Pucik: "mjvabu do dovoşkvida" yado lazmas gopsuşi, lazma dondğulu do mjvabuti kamuçitu.

Tkvan mu ntkumert:

-Pucis aʒxont̆ineni?

-Mjvabu, nam nositen pucis iʒ̆uxtu?

-Pucik, nam nositen mjvabus gopsu?

-Puci, birtum puci ren.

***

İNEK VE KURBAĞA(TOPRAK KURBAĞASI )

-Heeey, inek nereye gidiyorsun!

-Kurbağa bırak beni, otlamaya gidiyorum.

-Öyleyse neden benim gibi sıçrayarak gitmiyorsun?

-Benim gezişim böyledir. Benimde böyle gezmek hoşuma gidiyor.

-Sen sıçramasını bilmediğin için, sıçramanın tadını bilmiyorsun. İstersen öğreteyim!

-Beni oyalama kurbağa. Sıçraman senin olsun. Hem sıçramaktan sen ne kazanıyorsun!

-Yahu, sıçramaktan güzel ne var! Araziden göğü, gökten araziyi görebilirsin. Sen inek olduğun için bunun tadını bilemezsin!

-Başım yukarıdadır. Onun için araziyide görebiliyorum, göğüde. Tepende nasıl durduğumu görmüyor musun?

-Başın yukarıda duruyor fakat otlarken toprağı yalayıp, araziyi kazıyorsun.

-Ulan, kurbağa! Yiyeceğim arazide ise, elbetteki arazide ararım. Ya ne yapayım!

-Uzun dilim var benim. Buzuları uykudayken yakalayıp yutuyorum.

-Bana kendini övme kurbağa! Senin büyük dilin varsa, benimde kuyruğum var.

-Neye yarar kuyruk! Kuyruk işe yarasaydı, ben onu atmazdım.

-Kuyruğun ne işe yaradığını bilmiyor musun?

-Kuyruk hiçbir işe yaramaz. Madem kuyruk işe yarıyor, neden benim gibi sıçrayamıyorsun!

-Ulan, sıçramakla ne olur?

Kurbağa sıçradı ve ineğin sırtına oturdu.

-Aha, bu oluyor. Sırtında oturarak gezebiliyorum.

İnek kızdı ve kuyruğunu çarpmasıyla kurbağayı fırlattı.

-Ulan inek ne yaptın bana. Bütün kemiğim memiğim kırıldı.

-İşte, buna yarıyor benim kuyruğum. Şimdi iyi anladın mı?

-Onun tüyleri koparsa ne yaparsın?

-Kimse sökemez onu. Bak istersen!

Kurbağa gidip ineğin kuyruğunun altına durdu. İnek onu pisleyince, kurbağa tezekte sıkıştı. Çok debelendiyse de ancak kafasını dışarı çıkarabildi.

-Ulan inek! Bana ne yaptın böyle? Kurtar beni çabuk! Sana söylüyorum, duymuyor musun?

-Ulan kurbağa! Sen daha ölmedin mi? Ölmedinse bende boğarım seni.

İnek: "kurbağayı boğayım" diye tezeğe çişini yapınca, tezek eridi ve kurbağa kurtuldu.

Sizler ne dersiniz!

İnek sıçrayabilir mi?

Kurbağa, hangi akıl ile ineğin altına durdu?

İnek, hangi akıl ile kurbağaya çişini yaptı?

İnek, herzaman inek midir?

Kaynak Kitap: Şurimşine, Lazca-Türkçe şiir, hikâye ve masallar.
Yazar:(Münir) YILMAZ AVCI