Bibiş Ç̆uç̆ulepe do Berepe

 

Gzaşi moç̆k̆as, kudepe muşi na ot̆k̆oçapt̆es oput̆eşi berepe kobz̆iri. Entepes mevaxolişk̆ule, kobz̆iri berepes xepe mutepeşis mt̆k̆uri bibişi ç̆uç̆ulepe na okaçut̆es. Ç̆it̆a mt̆k̆uri mastvinale na coxons bibik, ç̆uç̆ulepes gza na var meçapt̆u berepeşen vogni.

-Aʒ̆i entepes mu oşodaten? Yado berepes p̆k̆itxi.

-Oxovuşkvaten! Nena gemiktures mutepek.

-Ho, “oxovuşkvaten” guri moxtimute ma dovuʒ̆vi, - Eşo renna mot nç̆oput emoras? Aʒ̆i nana mutepe muşi so renan?

-Aha, ek xenya! Artot(beraberi) icoxes berepek.

Xaçkeri na t̆u qona mtelik memogures.

Bibi, ek nunk̆u gonʒ̆k̆imeri xet̆u.

-Hayde, k̆ap̆ineri! Yado berepes na dovuʒ̆vi- İdit do ç̆uç̆ulepe mendiqonit!

 

Berepes na axelusteri bibişi ç̆uç̆ulepek̆ala tumbiş k̆ele oxut̆k̆vaʒes. Nana bibi mʒika mendraşa doputxu, edo berepe ideşk̆ule, arşvacis muşi ç̆uç̆ulepes unk̆ap̆u. Muşeburat entepes mutxani uʒ̆u k̆ap̆ineri qonaş k̆ele igzalu(mendaxtu). Emus xut bibiş ç̆uç̆uli notxozut̆u. Aşote qonaşen, oput̆eş galendo, bibişi lavoni t̆ibaşa gza dikaçu.

Xeleri(xeleberi), ma kudi komoviʒ̆k̆i, xe kodovuvali do dovuʒ̆vi:

-Ʒ̆ana ogzalu tkvani, bibepe!

Berepek iz̆iʒes.

- Mot iz̆iʒapt, nosi titxupe! Yado berepes dovuʒ̆vi,

- Ç̆it̆a bibepes t̆ibaşak̆is gza k̆olayi aqvenan, eşo dogaʒ̆onenani?

 

Manişa kudepe komuiʒ̆k̆it, icoxit: oz̆iramuşak̆is!

Kudepe jin yet̆k̆oçes. Mtelik artet icoxes:

-Oz̆iramuşak̆is, ç̆it̆a bibepe!

***

Ördeğin Civcivleri ve Çocuklar

 

Yolun başında, külahlarını fırlatan çocuklar gördüm. Onlara yaklaşınca, çocukların ellerinde yabani ördek civcivlerini tuttuklarını gördüm. Küçük yabani ıslıkçı isimli ördeğin civcivlere yol vermediğini çocuklardan duydum.

-Şimdi onlara ne yapacaksınız? Diye çocuklara sordum.

-Bırakacağız! Cevabını verdiler onlar.

-Evet 'bırakacağız' Yüreğimden gelerek (sitemli bir şekilde) dedim.

 

-Öyleyse neden yakalıyorsunuz o zaman? Şimdi anneleri nerede?

-İşte oradadır! Diye çocuklar beraber bağırdılar.

Kazılı olan tarlaları hepsi tarif ettiler.

Ördek, orada ağzı açık otuyordu.

-Haydi, koşarak! Diye çocukları çağırdım.

 

–Gidin ve civcivleri götürün.

Çocuklar sevindikleri gibi yavru ördeklerle tümsek tarafına doğru koşuştular. Anne ördek biraz uzağa uçtu, çocuklar gittikten sonra, bir solukta(ani bir şekilde) civcivlerine koştu. Kendine göre onlara bir şey söyledi ve koşarak tarla tarafına gitti. Onu beş ördek yavrusu izliyordu(takip ediyordu). Böylece(böylelikle) ördek ailesi tarladan, köyün dışından göllüğe doğru yola koyuldular.

Ben neşeyle şapkamı(külahımı) çıkardım, elimi salladım ve bağırdım:

-Ördekler, gidişiniz seneye(seneye kadar ancak gidersiniz)!

Çocuklar güldüler.

-Neden gülüyorsunuz, seyrek akıllılar! Diye çocuklara söyledim.

 

–Küçük ördeklerin göle kadar yolları kolay olur, öyle mi sanıyorsunuz?

Çabuk şapkalarınızı (külahlarınızı) çıkarın: görenekedar (görüşünceye kadar)!

Şapkalarını çıkardılar. Hep beraber bağırdılar:

-Görünceye kadar, küçük ördekler!

Kaynak Kitap: OK̆İTXUŞENİ SUPARA - Majurani Fila- Soxumi- 1937
Mamç̆arale(yazar): Ʒ̆İT̆AŞİ İSKENDERİ