MJVABU

- Mjvabu, mjvabu! Geçi, k̆ap̆et̆i geçi! Qurap̆t̆es mamgurepek.

A z̆it̆ape kognuşk̆ule, mamgurapalek doguronişen kogamaxtu do mamgurepe xolos muşişa koducoxu.

Mjvabu mot qviluptya? Nk̆itxu mamgurapalek.

Nena mitik var eşiğu. Mitis var uçkit̆u ki, muşeni qvilup̆t̆es.

Mitis nena var gak̆turuşeni mamgurapalek mjvabuş oskidinuşeni mamgurepes oxoʒ̆onapu:

Mjvabu k̆oçişi dosti ren. Mitik bela var goruna zarari var meçaps. Xvala xes ezdamu do okaçu var unon. Mjvabuşi mteli xura p̆up̆uzoni ren, p̆up̆uzepe muşis kogamulun xşamoni zomini. Emute k̆oçis t̆k̆ebi uzurins.

Ndğaleri mjvabuk incirs soti mʒ̆k̆upis, larde svas. Muk limcis iqondeps. Limcis kogamulun avcobaşa.

Ehe mç̆imaş ʒ̆iʒ̆i isuruns. Mjvabuk k̆oziru do tamo tamo xolos muşişa nulun. Mendaxtu xolos muşişa do, ʒ̆k̆ap̆, konoʒxont̆u do mç̆imaş ʒ̆iʒ̆i nat̆u svas var ren.

Mjvabuşi nena bjiri(jurnenoni) ren. Muk p̆iciş doloxe uk̆açxineri(k̆ap̆ulaşi) qucite var, edo ʒ̆oxleni qucite nk̆ireli ren. Nena muşiş uk̆açxineri quci moşletineri ren. Mjvabuk gamat̆k̆omers eya gale do, mç̆aboni lenç̆k̆vate sveri na ren şeni mjvabuk noç̆opumspe nenas naç̆abenan.

Mteli seri imxors muk munt̆urepe, mç̆imaş ʒ̆iʒ̆epe, penʒ̆ope do seris na gamulunanpe, getasulepes, ont̆ulepes, bağepes do qonapes zarari naikipanpe.

- Mjvabu k̆oçişi dosti ren. Mo qvilupt, mjvabuşi ti çvit. Aşo doçodinu otku muşi mamgurapalek.

***

TOPRAK KURBAĞASI

- Kurbağa, kurbağa! Vur kuvvetli vur! Bağırıyorlardı talebeler.

Öğretmen bu sözleri duyduktan sonra okuldan çıktı ve talebeleri yanına çağırdı.

Kurbağayı niçin öldürüyorsunuz? Diye sordu öğretmen.

Kimse ses çıkarmadı, niçin öldürdüklerini bilmiyorlardı ki.

Kimse cevap veremediği için öğretmen kurbağanın yaşaması için talebelere anlattı:

Kurbağa insanın dostudur. Kimse kendisinden bela aramazsa zarar vermez. Yalnız ele alınmayı ve elde tutulmayı sevmez. Kurbağanın bütün vücudu siyillidir, siyillerinden kaşıntılı sıvı çıkar. Onunla insanın derisi sızlar.

Kurbağa gündüz karanlık ve kuytu yerlerde uyur. Kendisi gündüz bekler(oyalanır). Avcılığa akşam çıkar.

İşte yağmur solucanı sürünüyor. Kurbağa; gördü ve yavaş yavaş yanına yaklaşıyor, yanına gitti ve, şıp, atıldı ve yağmur solucanı olduğu yerde yok.

Kurbağa iki dillidir. Ağzının içindeki, arka kulakçıkla değil, ön kulakçıkla bağlantılıdır. Dilinin arkasındaki kulakçık serbestir. Kurbağa onu dışarı fırlatır ve tamamen yapışkan tükürükle sürülmüş olduğu için kurbağanın yakaladıkları diline yapışırlar.

O bütün gece kurtçukları, yağmur solucanlarını, salyangozları ve gece dışarı çıkanları, bostanlara, bahçelere, bağlara ve tarlalara zarar verenleri yer.

- Kurbağa insanın dostudur. Vurmayın, kurbağanın başını(kendisini) koruyun. Öğretmen sözlerini böyle bitirdi.

Kaynak Kitap: OK̆İTXUŞENİ SUPARA - Majurani Fila- Soxumi- 1937
Mamç̆arale(yazar): Ʒ̆İT̆AŞİ İSKENDERİ