AR GURİŞİ MÇUMALEPE

Ar oput̆es dido bağit̆u. Eşo iz̆iret̆u ki, oput̆e çkar var ren do xvala ar didi baği ren. Pukirobas (purkinoras) oput̆e mteli pukironi t̆u do pukirepeşi şura mendra nulut̆u.

Bağepes putxut̆es xeleberi k̆vinç̆epe. Mutepeşi obiru do oç̆ik̆inu ordonari ç̆umandelişen (ç̆umanişen) limcişakis ignapet̆u. Stvelis, but̆k̆apeş doloxe dido meyva meşağut̆u. Ak t̆es gookroneri mʒxuli, gomç̆itaneri do loqa uşkiri, mjvaroni peri qomuri.

Mara ar oras berepe kok̆oibğes (kok̆ibğes) do goşobğes k̆vinç̆epeşi yuva: K̆vinç̆epe igzales do var ok̆oniktes (uk̆unikt̆es) bağapeşa.

Komoxtu stveli, ek̆ule qinoba. Xeleri pukirobati komoxtu. Mara bağapes misa t̆u, derdoni t̆es bağape.

Keçkindes munt̆urepe, namupe ʒ̆oxle k̆vinçepek na imxorst̆es. Munt̆urepek uimxort̆es purci, pukiri do but̆k̆ape. T̆et̆eli dgit̆es ncaepe, muç̆o qinobas na renasteri.

Stveli komoxtu. Bağepes varti mʒxuli, varti qomuri, varti qurz̆eni, varti mandalina t̆u.

***

BİR YÜREĞİN BEKÇİLERİ

Bir köyde çok bağ vardı. Öyle görünüyordu ki, köy hiç yok da büyük bir bağ var. İlkbaharda tamamen çiçekli idi ve çiçeklerin kokusu uzağa gidiyordu. Bağlarda neşeli kuşlar uçuşuyordu.

Onların şarkı ve cikcikleri sabahın tez vaktinden akşama kadar duyuluyordu. Sonbaharda, yaprakların içinde çok meyve doluydu. Burada idiler altınlaşmış, kızarmış ve tatlı elma, yeşil renkli erik. Fakat bir vakit çocuklar toplandılar ve kuşların yuvalarını dağıttılar.

Kuşlar gittiler ve bağa dönmediler. Sonbahar geldi, sonra kış. Sevinçli ilkbahar’da geldi. Fakat bağlar sessizdi, dertliydi bağlar. En önce kuşların yediği kurtçuklar ortaya çıkıverdiler.

Kurtçuklar tomurcuk, çiçek ve yaprakları yiyorlardı. Ağaçlar çıplak duruyorlardı. Kışın olduğu gibi. Sonbahar geldi. Bağlarda ne armut, ne erik, nede üzüm, nede mandalina vardı.

Kaynak Kitap: Ok̆itxuşeni Supara - Majurani Fila- Soxumi- 1937
Mamç̆arale(yazar): Ʒ̆it̆aşi İskenderi